شمارهٔ ۳۳

سرتاسر عالم به تن امروز سری نیست کز خاک در شاه جهانش اثری نیست در کار دل غم زدگانت نظری نیست یا از من دل خسته هنوزت خبری نیست حیرت زده می دید به حال من و می گفت پنداشتم از زلف من آشفته تری نیست هر سو که نهی روی سر از خویش بر آری تا نگذری از خویش به سویش گذری نیست آن چشمه که گویند نهان در ظلمات است گر هست به جز در دل شب چشم تری نیست بر من به حقارت نگرد شیخ و نداند کامروز به میخانه چو من معتبری نیست عیبم مکن ای خواجه به رسوایی و مستی من دلخوش از اینم که جز اینم هنری نیست امروز نشاط این همه افسرده چرایی بر سر مگر از باده دوشت اثری نیست