Arzuhal

Duydum! Yitirişimi, kaybedişimi seni... Yandım! Sanki ilk defa ayrılıyormuş gibi. İlk defa böylesine ümitsiz oldum senden, Haberin bile yoktu, bu hissettiklerimden. Bedenim çürüdü de, tükendim bir kez daha, Demek ki muhtaç idim bu hicran dolu âha. Sevgili! Yıllar geçse, bitmeyecek gibi gam, Şifa bulacağına, derinleşiyor yaram. Gitme gel, tek rûhunla olsa da yanımda kal, Unutursan sevdayı, inan kalmaz bende hâl. Seni paylaşmak yok mu, ellerle eli mahkûm, En beteri sen elde, ve ben hep senden mahrûm. Ey güzeller güzeli, sohbete esir oldum Çekti de zârın beni, bir gönlü kesîr oldum. Bilmem hatırlar mısın, şu dîde-i giryânı, Korkarım ki unuttun, sen bu dil-i vîrânı. Her ne olursa olsun, hasmıyım düşmanının, Kim ki üzerse seni, bilsin, ben davacıyım! Kıyamam sana ey gül, keremi bu Rabbimin, Misafiri olasın, Rabbimin habibinin. Duâlarım sanadır, ey sebeb-i aşk-u zâr Sen oldun yüreğime, geceler boyu nehâr. Bekliyorum bir kere, bir kere de olsa gel! Bir seherde çık yola, bir sel gibi coş da gel. Hârımdır ayrılığın, mahşere dek gülemem, Bir seherde çık yola, burak gibi koş da gel. Ölmeden önce bir kez, çok şey mi istiyorum? Ömrün sonbaharında, rüzgâr gibi es de gel.