Adı Olmayan Kadınlar

Baktığı yeri görmüyordu... Gözyaşlarından Aslında kendisi de bilmiyordu... Neden ağladığını... Ama... Gözünden akan her damla yaşın... Ayrı bir adı vardı. Kimininki kader... Kimininki keder... Kimininki aşk... Kimininki riya... Kimininki açlık... İşte bu hep böyle gidiyordu... Döktüğü her damla yaş... Aslında bahtının... Kara yazgılarına... İsyanını oynuyordu... Adı olmayan kadınlar. Ömrü hep çilelerle geçmişti, Sordu... Kendi kendine... Suçum kadın olmak mı? diye... Duymuştu anasından... Kız evladı doğduğunda... "Evlerin saçakları ağlarmış" Anası öyle derdi... Şimdi anlıyordu... Anasının... Ne demek istediğini... Kadınlar doğarken daha... Kadın olduklarından dolayı... Hayatın tokadını yiyorlardı... Peki, ama neden? Oysa ki... Her türlü sıkıntıyı çeken... Her türlü fedakârlığı yapan... Çocuk doğururken... Azrail'le mukavele imzalayan... Onlar değil miydi... Öyleyse... Öyleyse Neden?.. Neden? Herkes kişiliğinden bir şeyler götürüyor... Bir et parçası olan beden... Satın alınıyor... Emeklerinin karşılığı... Hiçe sayılıyor... En önemlisi... Neden onlara da yaşam hakkı... Tanınmıyor NEDEN? Kendi kendine... Böyle konuşup dururken... Gözünden akan son damla yaşın... Adının... Adı olmayan kadınların Çileleri olduğunu gördü. Peli ama neden?