O'nun Köşkü

Huzur sokağında huzurlu bir mekan sakin, sessiz sabaha karşı loşluğu içimi dolduran o derin ferahlık köşküm olmuş haberin var mı? dört duvar yazılar yaşama dair, bana dair, sana dair ne varsa hepsi burada içimi ferahlatan aydınlık bir köşede demli bir çay, hafif bir ses, garip bir sessizlik yüreğimde dolaşan... arkamda sen, sağımda sen her köşemde sen buz gibi bir havada sımsıcak bir rüzgar bu köşkte esti işte kaçıncı mevsim bilmem... Sevgimi, sevdamı burada yaşadım içimde köşkümde yaşadım tüm güzellikleri acılarımı unuttum, sarhoşluğumu burada yaşadım içimde yaşadım tümceleri bir bir... sen bir gelip bir giden med cezir gibi dünyamda, More camp kıyıları gibiydin güneşin batmadığı, ve ülkemin kıyıları gibi narin, sıcak, değişik, farklı bir edaydın içimi coşturan... bu köşkte çok ezgiler söylendi bu bizim köşkümüzdü paylaştığımız duygularımızdı çağlayan taşan bizim köşemizdi bizim, köşkümüz yıldızlara sığmayan bizim köşemizdi!!