Şehrinizde Kalamam

Tan yerine kadar yokuş geceler Gözlerim fersiz dizlerim bitap Gayret biçare acısına dayanamam Anladım ki Hasretimin yükü ağır Bu yükle ben yaşayamam Şehrinizi sevemedim buralara alışamam. Dar sokaklara şamar sesleri İndiren rüzgardan duvarlar sersem Ağaçtan dökülen yapraklar hicaz Yağmurları hüzzam Korkarım ki.. buralardan Hüsranımı duyuramam Bu şehri ben sevemedim şehrinizde kalamam. Varsa mavisinin tadı Sizin olsun şu gökyüzü Çiçeklerini saklayan dallar sizin olsun Sizin olsun güz suratlı sokaklar Nemrut bulutlu mevsim Sarhoş naralı akşamlar Yalancı gece sizin olsun Anladım ki buralara alışamam Bu şehri ben sevemedim şehrinizde kalamam. Hiç çocuklar görmedim çakıl taşla oynayan Türküler dinlemedim açık pencerelerden Ne kumaş dokuyan tezgahın sesi vardı Ne dantel ören kadın otururdu kapı eşiğinde Kuşlar bile terk etmiş ki besbelli Solucanlar bayram sevincinde. Anladım ki buralarda duramam Bu şehri ben sevemedim şehrinizde kalamam. Selamsız insanların insandan kaçışından Bitap düşmüş dizlerin adımları atışından Sevdasız yüreklerin fersiz boş bakışından Ölü şehrin yasındalar anladım ki Havanızı paylaşamam Şehrinizi sevemedim buralarda yaşayamam.