Şiirsel Taşım (şairlere İthaf)

Sen şiir çocuğusun... Yürümeden evvel yüzmeyi öğrenen. Denizlerin yakamozlarında elleri Ayakları okyanusları gezen Gök bir karış senin için Ufuklar avuçlarında zaten Yıldızlar ezberindeki kır çiçekleri Gecede gözlerine serpilen. Sen şiir çocuğusun... Elmalar altındır gözlerin için Gördüğün beyazla pembedir bulutların Çiğdemlerin dört mevsim açtığı eteklerinde Islıklarla söylenir duyulmamış şarkıların Sen şiir çocuğusun İstemezsin martıları gümüşten kafeslerde Karıncayı çiğnerse giymezsin papuçları Ayçiçeklerinin tapınağı güneş kadar.... Güneş kadar yüksek olsa da arzuların İndiremezsin tutmak için. Özgürlüğe kuyruk sallayan uçurtmaları. Her şafakla yeniden düşer cemrelerin Isınan yüreğinde çatlar aşk tomurcukların Büyütürsün sevgi fidanlarını olabildiğince Ay dan Güneşe salıncaklar kurarsın Sen şiir çocuğusun Sallan sallanabildiğince.. Sen Şiir Çocuğusun Biraz kör biraz sağırsındır işte…! Gökkuşağının her rengini seversinde Yaa Karası……. Seçilmiş onca güzel sözcüklerden lügatın Yaa yalanı, yaa riyası Boşveeer.. Sen şiir çocuğusun Yürekle gördüğün göz, Hislerinle duyduğun ses sana yeter En güzel dünya Şiirlerin Dünyası.