Duyuyor Musun İstanbul?

Ey İstanbul! Geldiğimde sana Ağlıyordun Boynu bükük bir çocuk gibiydin, Gözlerin nemli Kaç kişiyle göz göze geldin kaldırımlarında? Kaç sevgilinin elinden tuttun sessizce? Sende yaşayan yüreği yanık analarla Gözyaşlarını akıttın mı Halic'e? Kaç sabah uyanıp,derin uykundan Martıların şarkıları eşliğinde Bir demli çay içimi Baktın mı benim gibi Sende yaşayanların yüreğine? En yüksek tependen Yoruldun mu ey İstanbul? Söylenen onca yalanlardan Talandan... Altın sanıp toprağını,taşını Yüreğini deşenlerden Ve...seni gözleri açık dinleyenlerden Duydun mu ey İstanbul? Unutmuşlar, Yunus'a sevgi dolu yüreğin Veysel'e göz,tellerin Mecnun'a düş olan çöllerin Karacaoğlan'a yar dedirten dillerin Ve...tüm büyülü sevdaların yaşandığını sende Bildin mi ey İstanbul? Üç beş gün yaşadım sende Sense bir ömür bende Güvercinlerine yem vermiştim bir yerde Yemiştim balık ekmek en güzel köşende Sen.... Herkesin sevdalandığı güzeller güzeli Yutmuş muydun insanları? Yoksa onlar mı seni? Özlemlerini sandal yapıp,açıldın mı denize? Hasretleri yoldaş ettin mi rıhtımlara? Geceleri,yıldızları toplayıp avuçlarına Gizledin mi sevdaları karanlık yanında? Ey! Masalların en güzelini yaşatan şehir Ey! Gerçeklerin en acısını öğreten şehir Masal mısın,gerçek mi şimdi? Anlat bana.... Tanıyamadım seni yakından Ama... Hissettim asırlara sığmayan koca yüreğini Yüreğim kaldı sende Kaldır başını, bak hele Uyuyor musun ey İstanbul?