Vuruldu Uçurtmalar!

Erik çiçeği beyazını giyindiğinde doğa Bahara başkaldıran Aykırı bir çocuğun Hüznü gözbebeklerinde Sobanın üstünde kaynayan Suyun hoş sesinde Dalardı Serçe kanatlı düşlerine Bayram sabahına Eski ayakkabıları ile uyanan Hırçın çocuk elleriyle Kırılgan gülüşler yerleştirir dudaklarına Uçurtmaları düşlerdi .......................O yıl .......................Sinsi gölgeler ..............................Esir almıştı uçurtmaları Oysa Vurmasınlar isterdi hep Çığlık çığlığa düşmesin hayaller ........................Bir gece yarısı ..............................Gizlice çalıp kapısını ..............................Gün ağarmadan çekip giden ..............................Kimliksiz yürekler Yoldaş oldu uçurtmalarına Vuruldular! Tam da düşlerden kopma vaktiydi Gittiler.... Ayak izleri peşinde En yüksekteki hayalini vurdular................. .............Ne asi deniz ağladı ardından .............Ne sevdalı gökyüzü .............Bir gözleri kaldı Işığı dağları delen ateşböceklerinde Bir de kan izi Dağ çiçeğinin üstünde.