Görünmüştür Bana

Fazl-ı Yezdan, kâinat olmuş, görünmüştür bana, Cavidânî mümkinât olmuş, görünmüştür bana, “Sü vi du” âb-ı hayat olmuş, görünmüştür bana Hatt-ı menşur, iltifat olmuş, görünmüştür bana Her sada bir assalât olmuş, görünmüştür bana. Gönlümün yoktur şeriki ruh u fikrim müstakil, Bir alev içtim ki ben, ismi şarab-ı Selsebîl Varlığım bir ateş olmuştur şuurum müzmâhil, “Sü” ya secde eylerim ben çünkü kıblem bir değil Cümle eşya mahz-ı zat olmuş, görünmüştür bana. Aşkımın bir nassıdır gönlümdeki feyz-i cünun Sarhoşum bezm-i ezelden erganunum Kaf ü Nün Uğramaz meyhaneme, peymaneme râib u zunûn, Naz ile ref’-i nikab ettikçe ahkâm-ı su’ün, Sırr-ı esma beyyinât olmuş, görünmüştür bana. Vadi-i hayretteyim, umman-ı acze dalmışım, Ben bu sonsuzlukla serhadd-ı fenada kalmışım. Fazl-ı Yezdan devletinde fakr ile ün salmışım, Nağme-i aşk-ı ilahiden işaret almışım, Her tecelli Muhkemât olmuş, görünmüştür bana. Cebr ile tatbik eder Neyzen kader ahkâmını, Hal diliyle söyler eşya cümle-i ifhâmını, Hırz edindim sakinin son cürâ-i ikramını, İçtiğim günden beri pîr-i mugânın câmını, İlm-i sûrî türrehât olmuş, görünmüştür bana. 01.08.1944 Bakırköy Tımarhanesi