Kıtalar 4

N Neyzen Tevfik Neyzen Tevfik
0 Altın Yaprak
Şu otuz yıllık ömür terceme-i halimdir, Şimdi kırkındayım, on yıl arada kaldı nihan. Ahiretten dönüşümde o ölen Neyzen için Karşıma çıktı şu suret ile Eşkâl-i zaman 1335 Câh ü mevki, karı çok oldu gözümden düşeli, Bunların hiçliğini ben bilerek öğrendim. Şimdi de kalmadı nakdin nazarımda kadri, Kirli ellerde görünce paradan iğrendim! Ayasofya, 1912 Sarıma ciddiyet ile sarf ederim sanatımı, Ney elimde suyu durmuş kuru musluk gibidir. Bezm-i meyde süfehânm saza meftun oluşu, Nazarımda su içen eşşeğe ıslık gibidir! Mahrem ettim ruhumun esrarına peymaneyi, Dinlemez gönlüm bu emri nakzeden efsaneyi. Secde kıldım sakiye pîr-i muganın aşkına, Can ü dilden Kıble yaptım gûşe-i meyhaneyi. 1921 Hâl-ı fecre düşen beni anlar, Bil-irade değildir ef’alim, İhtirasatımın ayakucuna; Yirmi yıldır gömüldü amalim. 1926 Sermedi bir iştialin şule-i fanisiyim, Türk’e ait ülkenin feryad-ı ruhanisiyim. Aldığım kâfi bana Gazi-i Ekbef den nasip Gölgesinde mabed-i vicdanımın bânisiyim! Balıkesir, 1926 Çile-i cinnet ile oldu tamam, İtikadım daha eksikti benim. Toptaşı’nda hedef oldum garaza Ehl-i iman dinimi...ti benim. Toptaşı Tımarhanesi, 1927 Gözünü aç daha meydan var iken, Dizginin cambaz elinde Neyzeni Girmedim ya kapısından baktım, Cennef 'ı atpazarı sandım ben. Borç götümden akıyor, lutf u kerem ağzımdan, Menba u munsabını anlamayan bir lâğımım! Bir elim ağzımı tutsa, bir elim de kıçımı Birleşirdi o zaman belki sürurumla gamım! Beyoğlu, 1931 Düşeli derd-i firakın ile sevdaya, meye Müptelayım, deliyim, sinmişim esrar-ı neye. Feleğin kahpe başında paralansın parası, Ben güzel sevmeye geldim, değil ekmek yemeye. Beyoğlu, 1933 Dersimi aldım musibetten, nasihat istemem, Haddini bilmek cihanda bir vazifeyse eğer. Varsa istidadı halkın hakkını idrak için Zalimin her yumruğu binlerce Cebrail değer. Beyoğlu, 1933 Gönlümün zaviyesinden dedi bir pîr-i mugan: Gözünü yum, sağır ol, yut dilini, kes sesini! Bilenin ağzına önce sıçıyor kahpe felek. Sonradan sille ile patlatıyor ensesini! Beyoğlu, 1933 Boka basmış gibiyim arza hübut eyleyeli, Âdem’in sıçtığı balçık daha hâlâ yaştır. İşimi emr-i İlahiye menut eyleyeli, İşe bak ki başımı derde sokan kardaştır. Hekimin hikmetine kim karışırsa ezilir, Sekiz-on tek rakı mişvarımı menfur etti. Her şeyi görme diye bak, beni ahkâm-ı zaman Gözümün bir tekini yummaya mecbur etti. Bakırköy Tımarhanesi,1934

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.