بخش ۲۰ - خواستاری ابن‌سلام لیلی را

فهرست کش نشاط این باغ بر ران سخن چنین کشد داغ کان روز که مه به باغ می رفت چون ماه دو هفته کرده هر هفت گل بر سر سرو دسته بسته بازار گلاب و گل شکسته زلفین مسلسلش گره گیر پیچیده چو حلقه های زنجیر در ره ز بنی اسد جوانی دیدش چو شکفته گلستانی شخصی هنری به سنگ و سایه در چشم عرب بلند پایه بسیار قبیله و قرابات کارش همه خدمت و مراعات گوش همه خلق بر سلامش بخت ابن سلام کرده نامش هم سیم خدا و هم قوی پشت خلقی سوی او کشیده انگشت از دیدن آن چراغ تابان در چاره چو باد شد شتابان آگه نه که گرچه گنج بازد با باد چراغ در نسازد چون سوی وطن گه آمد از راه بودش طمع وصال آن ماه مه را نگرفت کس در آغوش این نکته مگر شدش فراموش چاره طلبید و کس فرستاد در جستن عقد آن پری زاد تا لیلی را به خواستاری در موکب خود کشد عماری نیرنگ نمود و خواهش انگیخت خاکی شد و زر چو خاک می ریخت پذرفت هزار گنج شاهی وز رم گله بیش از آنکه خواهی چون رفت میانجی سخنگوی در جستن آن نگار دلجوی خواهش گری ای به دست بوسی می کرد ز بهر آن عروسی هم مادر و هم پدر نشستند وامید در آن حدیث بستند گفتند سخن به جای خویش است لیکن قدری درنگ پیش است کاین تازه بهار بوستانی دارد عرضی ز ناتوانی چون ما ز بهیش باز خندیم شکرانه دهیم و عقد بندیم این عقد نشان سود باشد انشاءالله که زود باشد اما نه هنوز روزکی چند می باید شد به وعده خرسند تا غنچه گل شکفته گردد خار از در باغ رفته گردد گردنش به طوق زر درآریم با طوق زرش به تو سپاریم چون ابن سلام از آن نیازی شد نامزد شکیب سازی مرکب به دیار خویشتن راند بنشست و غبار خویش بنشاند