بخش ۲ - حکایت

به تبریز دیدم جوانی سخی که میخواندنش مشایخ اخی ز بیرون شهرش مقامات بود به خدمت ملازم در اوقات بود به یک موضعش خانقه ساخته به درویش و محتاج پرداخته ز دیگر طرف داشت میخانه ای طرب را بر آورده کاشانه ای لب حوضروی چمنپای بید سراسر گل و سبزه بر مرز و خوید مقامی خوش القصه و جای من فروشد به گنج طرب پای من در آمد به اخلاص باری چنان که پیشم فدا کرد پیوند جان پسر را بیاورد و پیشم کشید که مهمان نخواهم دگر چون تو دید جگر گوشه ای بود بس دلپذیر ازو در پذیرفتمش ناگزیز جوانی خردمند و شایسته بود به خدمت میان بسته پیوسته بود زهر در حکایت در انداختی ز هر باب فصلی بپرداختی