بخش ۱۹ - تسلیم شدن شب به آفتاب و مدح شاه

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
شب دامن دراز کوته رای سر بیچارگی فگند به پای عاجز آمد ز حجت آوردن تاب بسیار داد بر گردن سر تسلیم عاقبت بنهاد گفت با آفتاب از سر داد تو به رتبت فرد ز من زانی که لقب تاش شاه ایرانی نیست اینجا دگر مجال سخن منقطع شد مقالت تو و من هریک اکنون به وسع و طاقت خویش شیوه ای نیز بر سیاقت خویش پیش گیریم و مدح شاه کنیم روی در سایۀ الٰه کنیم من و تو هر دو دستیار شویم خدمتی را مگر به کار شویم کمر بندگی چنان بندیم که چو جان بر میان مان بندیم تو به روی و به رای مانندی به کلاه و قبای مانندی من و شبرنگ شاه همرنگیم هردو با کوه قاف هم تنگیم او سبک خیز و من گران جانم من چو او سیر کرد نتوانم تو چو اقبال او جهانگیری زان چنین بر فلک مکان گیری اوج رفعت ز قدر او داری قلب روشن ز صدر او داری زو بیاموختی در افشانی من چه گویم دگر تو خود دانی گر نه از فیض رای او بودی روی تو کی چنین نکو بودی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.