شمارهٔ ۱۰۳۲

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
به جفا دست برآورد و کمر بست به کین چه کنم دست وفا بر نتوان بست چنین یار بدخو و ملامت ز پس و دشمن پیش غفرالله که دارد سر و کاری به ازین سرو قدی که روان تازه کند چون طوبا ماه رویی که بد و فخر کند حورالعین چون بود ماه چنان خاصه بود آهو چشم چون بود سرو روان خاصه بود کوه سرین زهره طبعی که اگر گردش رقص ش بیند دف بیندازد و بر خاک نهد زهره جبین زهره گر بر ورق صفحۀ رویم بیند اشک من عقد بنا گوش کند چون پروین دل مسکین مرا بیند و رحمت نکند سنگ باشد که ترحم نکند بر مسکین شب روان بر سر کویش همه شب در گل پای بس که خوناب سرم خاک درش کرده عجین نالۀ زار نزاری نرسیده ست بدو که به سنگ ار برسد موم شود زیر نگین سخنم گر نرسیده ست بدو بس عجب است چون بود آن که به گوشش نرسد در ثمین گر سکندر همه آفاق به شمشیر گرفت زور و زر بودش و مال و سپه و رای رزین نیست چندان عجب است این ز نزاری فقیر که مسلم به سخن کرد همه روی زمین

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.