شمارهٔ ۱۰۴۶
ح حکیم نزاری قهستانی
0
Altın Yaprak
ای دل سودایی من چند ز رعنایی تو
آفت بد نامی من غایت رسوایی تو
مشعله بر سر کردی فتنه برون آوردی
یاد جگرخواری من در غم تنهایی تو
بهره نخواهی بردن غره نخواهم گشتن
تو ز سبک باری من من ز شکیبایی تو
صبر کنم تا چه شود کار فرو بستۀ من
هم بگشاید روزی تعبیه آرایی تو
گشت ز بی دادی تو طاقت من طاق شده
عمر گران مایه من در سر خودرایی تو
چند تحمل کردم تا ز جفا در گذری
صاف نشد با دل من خاطر هرجایی تو
کیست نزاری که کند با چو تویی دل بازی
گرچه چو او هست بسی واله و شیدایی تو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş