شمارهٔ ۱۰۴۷

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
ماییم و نیم جان و جهانی و نیم جو جان از برای می که ستاند زما گرو ای یار اگر نداری طاقت گریز کن چون از مصاف عشق برآمد غریو و غو میدان عشق و معرکۀ عشق و زخم عشق گر هیچت اختیار بود در میان مرو گر برگ جای دوست نداری و راه دوست در تنگ نای عشق سر خویش گیر و دو ما با حواریان سماوات در گویم اینک نهاده ایم به دعوی قدم به گو طوبا به چشم وهم مصور کند خطیب بی چاره سیاه می طلبد از نهال نو گر سیر شد ز مؤعظۀ عاقلان دلت تذکیر عاشقانه بیا و ز من شنو إلا به پای مردی جبریل پای مرد بر طاق آسمان نتوانند بست خو در کیش عاشقان برافکنده عقل و حکم در پیش آفتاب جهان تاب تیغ و ضو در کشت زار عالم دنیا نزاریا إلا به داس همت مردان مکن درو خواهی بهشت عدن بگویم ترا عیان از حلقۀ ولایت عدنان برون مشو

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.