شمارهٔ ۱۰۸۷

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
یاد آن وقت که جانانه ما ترسیده آمدی بر سر من از همه کس دزدیده در برم بودی تا وقت سحر هم خوابه وز رقیبان همه شب بر تن من لرزیده گر بگویم که کدام است چنان دان که دگر هم چو او دیده ی کس دیده نباشد دیده مردم دیده ی من پیش ندیده ست چو او باور از دیده گرت نیست بپرس از دیده اضطرابی که در اعضای من از غیبت اوست باز اگر در برم آید شود آرامیده آن محبت که مرا هست مبدل نشود گرچه بسیار بود دور زمان گردیده ای بسا شب که نزاری ز شبستان وصال یادها کرده و تا روز به خون غلتیده

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.