شمارهٔ ۱۱۲۰

دل شکسته ی ما را رعایتی فرمای به پرسشی چه شود الله الله از سر پای دمی درآی و زمانی بپای و در خلوت کله فرو نه و بند بغلترق بگشای اگر بلای دل مردم است بالایت ستیزه ی دل من دم به دم بلا منمای ببین که خلق چه غوغا کنند و فتنه شوند تفرجی کن و چون یوسف از تتق به درآی کمان مکش ز بر تیر غمزه تا بن گوش ستم مکن ز بر فتنه فتنه برمفزای رخت که آینه ی اعتبار دیو و پری ست کسی ندید که پای دلش نرفت از جای دلم به سایه زلف تو درگریخت چو دید که فر زلف تو دارد خواص پر همای تو خود حواله ی ما بوده ای به حکم ازل غلط شدم به تو ما را حواله کرد خدای ز دست رفت نزاری به لطف دریابش به حال او نظری کن عنایتی فرمای