شمارهٔ ۱۱۳
ح حکیم نزاری قهستانی
0
Altın Yaprak
در فطرت من گر گل و گر خار بود
اینجا سخن بیهده بسیار بود
حق می گویم که دوست با دوست رسد
من می دانم که یار با یار رسد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş