شمارهٔ ۱۱۸۸

خلاف عهد مکن گر سر وفاداری که گر خلاف کنی قصد جان ما داری چه غصه ها ز تو و قصه ها که من دارم دریغ اگر بنشینی و ماجرا داری دمی زمانی روزی شبی چه می گویی ندانمت سر این قصه کی کجا داری هوای عشق توام در سرست و می دانم کنم هر آینه سر در سر هوا داری ترحمی کن و خیری به جای من جانا که من مریضم و تو شربت شفا داری قیامتی دگرست این که سرو قد ترا خوش آمده ست کمربندی و قبا داری دو چشم مست تو یک لحظه هوش یار نی اند معین است که در سر چه فتنه ها داری نه زور دارم و نه زر نزاری و زاری روا بود که بدین زاری ام روا داری