شمارهٔ ۱۲۰۶
ح حکیم نزاری قهستانی
0
Altın Yaprak
دل ببرد از من بتی زیبا نگاری
ماه رویی سرو قدی گل عذاری
عاشقم عاشق بگفتم آشکارا
عاشقی چندین گناهی نیست باری
کار من بر روی نیکو حال کردن
هر کسی حالی دگر دارند و کاری
یار با ما در میان آید چه باشد
سرزنش گو می کنید از هر کناری
چون امید وصل خواهد بود شاید
گر بباید برد یک چند انتظاری
هر که را بر خرمن گل دست باید
گو مکش انگشت باز از زخم خاری
گو در این دریا مرو بد دل که زان پس
نیست بیرون آمدن را اختیاری
هر که بر جان لرزد از عشقش چه حاصل
مست عرفان را نباشد اعتباری
در وفای عهد یاری چون نزاری
تا به دست آید بباید روزگاری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş