شمارهٔ ۱۳۲۱
ح حکیم نزاری قهستانی
0
Altın Yaprak
پیری ست مرا چو نو جوانی
در عالم عشق مهربانی
از غایت شوق هر زمانی
از جانب دوست ترجمانی
چون بر گویم که کیست آری
ماییم و محبت فلانی
کس نشناسد فلان ما را
نابرده ز ما به او نشانی
او ساکن خلوت خرابات
ماییم و سری و آستانی
ما ستر به پیش برگرفتیم
تا کس نبرد به ما گمانی
خود پر شده بود تا بدیدیم
از ستر صلاح ما جهانی
آری چه کنیم بر نزاری
ناگاه برفت امتحانی
بر شارع چارسوی عشقم
خلقی به نظاره هر زمانی
از قصه ی ما چو باز دیدی
جایی نه که نیست داستانی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş