شمارهٔ ۱۳۴۰
ح حکیم نزاری قهستانی
0
Altın Yaprak
ای گر درآید از درم سرمست یار قاینی
بر جان نهم بر دل نهم دست نگار قاینی
مردم نمیگویم ز که مستم نمیگویم ز چه
مشهور باشد در جهان چشم خمار قاینی
آرام جانی یافتم کز دل قرارم می برد
دل بردن و جان سوختن این است کار قاینی
نخ و نسیج انداخته شمع از میان برداشته
یا رب توان خفتن چنین شب در کنار قاینی
زهره ندارم کاین سخن پیش کسی پیدا کنم
آری چه غم چون می برم غم یادگار قاینی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş