شمارهٔ ۱۳۴۹

دلبرا هرچه از بر ما می روی همچو روح قدس تنها می روی خضر وقتی ای لبت آب حیات همچو خور بر بام خضرا می روی در پیت چون ذره سرگردان منم تو چنین خورشیدآسا می روی تا که را خواهی نمودن ماه روی ماه رویا راست گو تا می روی می روی از چشم گوهربار من آفتابی کز ثریا می روی می روی با مرجع خلوت چو دوش راستی یا امشب آنجا می روی من نمی دانم کجا خواهی شدن با مقام خلوت آیا می روی گر مرا صفرا کند از عشق تو تو چرا از من به سودا می روی زهره از رقص تو در حیرت بماند هم چو مه گویی به جوزا می روی همچنین ما را فرو خواهی گذاشت هیچ درمان نیست جانا می روی از نزاری می گریزی راست گوی یا ز بهر مصلحت را می روی