شمارهٔ ۱۳۸

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
هرگزت روزی هوای ما نخاست آخر این نامهربانی تا کجاست ما به تو مشتاق و تو از ما ملول عاشق تنها به حسرت مبتلاست دل به دل گویند ره دارد بلی چون حجاب از راه برخیزد رواست لیک شخص ناتوان را نیز هم از پی پیوند جسمانی رجاست جان اگر جان می فزاید طرفه نیست جسم باری در غم هجران بکاست دوست کی دارد شکیبایی ز دوست من نمی دانم که این طاقت که راست سنگ دل باشد به هرحالی صبور ور نه در هجران جان مانع چراست با دلی چون آبگینه راستی صابری کردن نه کار جنس ماست یک دمه آسایش دیدار دوست پیش دانا آفرینش را بهاست ای نزاری تا به کی از قیل و قال گفت و گو اندر ره وحدت خطاست نام و ننگ و کفر و دین و هست و نیست هرچه غیر از دوست می خواهی هواست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.