شمارهٔ ۱۳۹۱
ح حکیم نزاری قهستانی
0
Altın Yaprak
در باغ چنین سروی کی خاست به رعنایی
بر چرخ چنین ماهی کی تافت به زیبایی
گر باده کنی در سر بر سینه زنی آتش
ور بوسه دهی بر لب در فتنه بیفزایی
حسن تو به هم برزد بنیاد خردمندان
عشق تو فرود آمد برخاست شکیبایی
در کار کشی ما را وز غم بکشی ما را
تا کی ز جفا کاری تا چند ز خود رایی
نه دوستی نه دشمن نه بی من و نه با من
بر یک سخن ای ده دل یک روز نمی پایی
از من دل و دین بردی سهل است غم دنیا
از جان رمقی باقی مانده ست چه فرمایی
بی چاره نزاری شد در پای غمت کشته
ای بی غم بی رحمت بر کس بنبخشایی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş