شمارهٔ ۱۹۲

می بده که در دادن می یاری هاست کار این است دگرها همه بیکاری هاست هیچ آرامش و آسایش و آسانی نیست در عنا خانه دنیا همه دشواری هاست به خلاف فقها پیر خرابات منم که میان ورع و میکده بیزاری هاست گو ملامت گر بی فایده خود را دریاب در دل آزاری عشاق گرفتاری هاست نیک بخت است که بر وی نبود پوشیده که عقوبت همه مشتق ز دل آزاری هاست درد و رنج و غم و اندوه و ملامت بر دل بار عشق است و بر او این همه سرباری هاست تلخی شربت هجران و ترش رویی صبر شوربختا که چنین محتمل خواری هاست هر نزاری چو نزاری نبود بی زر و زور چه کند زاری و خود پیشه او زاری هاست