شمارهٔ ۲۲۲

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
چون بخواند حاسدم آتش پرست چون مرا بیند چنین آتش بدست ماهم اندر آتشیم از آب رز گر خلیل الله در آتش نشست گر بود بی آبرویان را مجال از تعصب در زنند آتش به مست زاهد روبه طبیعت را چه قدر شیر با آن صولت از آتش بجست چون نباشد دوزخی مست سخی پس از آن آتش به این آتش بر است ساقیا هین کز دم دی در دلم گر نمی خون بود بی آتش ببست نی چه میگویم که دور از روی او زار میسوزم ز بس آتش که هست دوش گفتی می لبم مجروح کرد جان من یاقوت کی زأتش بخست از نزاری رخ مپوش امشب که هست بت پرست اخترپرست آتش پرست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.