شمارهٔ ۲۷۵

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
باز دیدم خویشتن را در بهشت کوی دوست آب حیوان نوش کردم بر جمال روی دوست دست در کش خفته لب بر چشمۀ حیوان یار طوق گردن کرده مار حلقۀ گیسوی دوست در غلط می افکنم خود را و می گویم به دل کاین منم بار دگر بنشسته هم زانوی دوست دوش در زنجیر زلفش داشتم تا صبح دست باز می جستم دل از یک یک شکنج موی دوست چشم برکردم دل گم بوده را دیدم به حبس معتکف بنشسته بر طاق خم ابروی دوست گفتمش ای دل بیا گفتا نمی بینی خموش در کمان پیوسته تیر غمزۀ جادوی دوست طاقت خون جگر خوردن ندارم در فراق من دگر جایی نخواهم رفت از پهلوی دوست دشمنم گوید نزاری گوشۀ عزلت گزین تا توانم هست خواهم کرد جست و جوی دوست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.