شمارهٔ ۳۱۸

محنت سرای دهر چو جای مقام نیست آسایشی در او ز حلال و حرام نیست بی سور و ماتم و غم و شادی در این جهان شامی به صبح رفته و صبحی به شام نیست گر ملک کاینات به خورد کسی دهند از فرط حرص و آز هنوزش تمام نیست هم هیچ کار بهتر اگر نیک بنگری از خدمت حریف و صراحی و جام نیست در سنگلاخ حرص مران توسن غرور آهسته تر که بر سر مرکب لگام نیست خوش منزلیست عالم دنیا ولی درو دوران زندگانی ما بر دوام نیست غبنا و حسرتا که به بازوی اجتهاد کاری چنان که دست دهد بر نظام نیست هرجا که شاهدیست رقیبیش ناظرست مه بی محاق نبود و خور بی غمام نیست مردی برون ز خود شده مجنون صفت کجاست لیلی بسی است عاشق بی ننگ و نام نیست بی رحمی هلیل حجاب وصال شد گرنه شکیب کردن مزهر به کام نیست اینجا وصال دوست طمع چون کند کسی کز شنعت رقیب مجال سلام نیست مشرک هنوز و دعوی وحدت نزاریا انصاف ده که سوخته ای چون تو خام نیست تو از کجا و شیوه تحقیق از کجا در گلستان مرو که سرت بی زکام نیست