شمارهٔ ۴۶۳
ح حکیم نزاری قهستانی
0
Altın Yaprak
آن ترک که با ما قدم از صدق و صفا زد
یاغی شد و بر یرت گه عهد و وفا زد
اول به وفا گرم تر از برق درآمد
آخر به جفا صاعقه در خرمن ما زد
بلغاغ شد از لشکر غم ملک وجودم
تا دست تطاول به گریبان جفا زد
هر آه که از سینۀ من دود برآورد
آتش ز نفس در جگر باد صبا زد
خاطر به که پیوست که ببرید ز ما مهر
در خیل که افتاد و سراپرده کجا زد
گر جور کند بر من و گر تیغ زند یار
با کس نتوان گفت چرا کرد و چرا زد
بر هرچه کند دوست سخن نیست نزاری
چون می رسدش گر بزند یا بنوازد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş