شمارهٔ ۵۴۷
ح حکیم نزاری قهستانی
0
Altın Yaprak
حور چشمان ملایک منظرند
آن که بر عذرا دل از ما می برند
زین هوس ناکان تر دامن چو گل
نیستند این ها گروهی دیگرند
می از آن خم خانه کایشان می کشند
پس بدان پیمانه کایشان می خورند
شوق می آرند و حالت می کنند
روح می بخشند وجان می پرورند
عقل را از خانه بر در می نهند
پرده ناموس و نامش می درند
نفس را دستار در گردن کشان
از سر بازار بر می آورند
پارسایان را خراباتی کنند
گر شبی بر خیل ایشان بگذرند
در حریم راستان پاک باز
اهل دل إلا به حرمت ننگرند
بر کمال حسنشان صاحب دلان
چون نزاری هر زمان واله ترند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş