شمارهٔ ۵۴۷

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
حور چشمان ملایک منظرند آن که بر عذرا دل از ما می برند زین هوس ناکان تر دامن چو گل نیستند این ها گروهی دیگرند می از آن خم خانه کایشان می کشند پس بدان پیمانه کایشان می خورند شوق می آرند و حالت می کنند روح می بخشند وجان می پرورند عقل را از خانه بر در می نهند پرده ناموس و نامش می درند نفس را دستار در گردن کشان از سر بازار بر می آورند پارسایان را خراباتی کنند گر شبی بر خیل ایشان بگذرند در حریم راستان پاک باز اهل دل إلا به حرمت ننگرند بر کمال حسنشان صاحب دلان چون نزاری هر زمان واله ترند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.