شمارهٔ ۵۷۱
ح حکیم نزاری قهستانی
0
Altın Yaprak
چون نه با مایی اگرچه خاص ما رایی چه سود
خاص ما را باش اگر نه زان که با مایی چه سود
سال ها کردم شکیبایی و هم سودی نداشت
گر نخواهی رحمتی کردن شکیبایی چه سود
گفته بودی روی بنمایم دمی اما چرا
بعد از آن کز جان برآیم روی بنمایی چه سود
رحم کن بر جان من جانا که وقت رحمت است
چون ز رحمت در گذشتم رحم فرمایی چه سود
آب رویم در وفای خاک کویت باد شد
پس مرا بر خاک کویت بادپیمایی چه سود
گفتم آخر هم به دانایی سری بیرون برم
چون غلط پنداشتم با عشق دانایی چه سود
چون شدی در آتش هجران نزاری سوخته
گر به جای آب خون از دیده بگشایی چه سود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş