شمارهٔ ۶۰۲
ح حکیم نزاری قهستانی
0
Altın Yaprak
باغ چو دیباوشی ست در قدم نوبهار
نالۀ مرغان خوش است بر رخ گل زار زار
چون ز نسیم صبا گشت معطر هوا
فاخته شد با نوا بر سر هر کوه سار
خیز و دو سه باده خور پردۀ خود را بدر
پس کن ای خوش پسر راز نهان آشکار
از طرب بلبلی خفته به زیر گلی
مست چو لایعقلی خرمن گل در کنار
عیش همین یک نفس باش نزاری و بس
در ره دیگر هوس خاصه به فصل بهار
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş