شمارهٔ ۶۸۵

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
که را کشتند دی چشمان مستش که هست امروز خون آلوده دستش منم آن کشتۀ حی بازگشته به بوسی از لب کوثر پرستش دلی کو کز کمند زلف او جست که نی چشمش به تیر غمزه خستش اگر زان دست سیمین می فرستد مرا خوش تر ز نوش آید کبستش هلال از بهر آن شد ماه گردون که چون ماهی برآویزد به شستش به عکس قامت سرو سرافراز قیامت می کند بالای پستش مرا گویی مرو در کوی یاری که هر دم با کسی باشد نشستش چه افتادی به دست گل عذاری که خاری از تو در دامن نبستش ملامت بر نزاری تا کی آخر روا نبود مکن چندین شکستش نزاری از کسی بیمی ندارد به غیر از غمزۀ چشمان مستش نصیحت با کسی گویند کو را غم دنیا و دین یک ذره هستش

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.