شمارهٔ ۷۱۶

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
ای زلف تو تکیه کرده بر گوش وی جعد تو حلقه گشته بر دوش ای کرده تنم ز عشق مفتون وی کرده ولم ز رنج مدهوش چون رزم کنی و بزم سازی ای لاله رخ سمن بنا گوش گویند ترا مه قدح گیر خوانند تورا بت زره پوش گیرم که شبی مرا به خلوت تا روز نگیری اندر آغوش نیکو نبود که بیگناهی یک باره کنی مرا فراموش هر گه که کنم عتاب با تو عمدا ببری ز خویشتن هوش گیرم ندهی جواب من خوش باری سخنی به طبع بنیوش می کرد نزاری تو تا صبح از ناله من جهان پر از جوش یارب شب تو مباد هرگز زان گونه که من گذاشتم دوش

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.