شمارهٔ ۸۳۹

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
اگر دولت بود روزی به قوهستان دگر بارم کند بازم دگر هرگز سفر کردن نپندارم شب وصلش ندانستم که روز هجر پیش آید بدانم قدر اگر زین پس چنان یک شب به روز آرم که بنشسته ست در چشمم که روز از شب نپندارم چه سودا بر دماغم زد که شب تا روز بیدارم نمی خواهم که کس داند که از عشقم چه پیش آمد چو نامحرم منم در ره ز خود پوشیده می دارم اگر آشفتۀ رویش نی ام از بت پرستانم و گر سرگشتۀ کویش نی ام از کعبه بیزارم مفرح بین که می سازم برای ضعف دل هر شب ز سودای لب یاقوت مروارید می بارم اگر جان می کشم پیشش به چیزی بر نمی آید وگر دل یار میخواهم شکایت می کند یارم ز تشویش رقیبانم چنان آواره از کویش چو حاسد در میان آمد پریشان شد سر و کارم محال اندیشه تی باشد اگر با خویشتن گویم که گلزاری به دست آید مگر بی زحمت خارم نزاری را نمی دانم که چون از دست برگیرم به دست ظالمی هر دم ز دست او گرفتارم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.