شمارهٔ ۸۷۳

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
چو باز کرد سر درج پرگهر چشمم هزار چشمه روان میشود ز هر چشمم ز تف سینه بسوزد دم صبا نفسم ز ابر دیده بپوشد ره نظر چشمم ز بس ستاره که شب در کنار می ریزد گمان برم که سپهر آمده ست در چشمم شود چو بحر کنارم ز گریه مالامال چنان که موج زند آب دیده بر چشمم زهاب دیده ز یک چشم می رود بیرون زلال مشربه ی جان از آن دگر چشمم حیات مردمک دیده را چو ضعفی داشت غذاش کرد ز پالوده ی جگر چشمم کند به تیر مژه دفع خواب هر ساعت به خیره بر سر آب افکند سپر چشمم حیا نمی کند از روی خلق و معذور است چنین که خیره شده ست از جمال خور چشمم مرصعات مگر زاده ی دو چشم من است از آن همیشه بمانده ست در گهر چشمم رقیب گفت نزاری سرت نمی باید نظر به روی نکو می کند مگر چشمم نظر ز غمزه ی ترکانه برنخواهم داشت اگر کنند به گزلک ز سر به در چشمم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.