شمارهٔ ۹۳۲
ح حکیم نزاری قهستانی
0
Altın Yaprak
بیا تا کژ نشینم راست گویم
غلام قامت چالاک اویم
بروبالا از این خوشتر نباشد
سخن در سرو دارم راست گویم
همه کس را نظر بر روی خوب است
که نی من فتنه ی روی نکویم
اگر بازم ملاقاتی دهد دست
به کام دل علی رغم عدویم
مگر چشمم فتد روزی به چشمش
مگر روزی رسد رویش به رویم
بناگوش چو نسرینش ببوسم
گریبان عرق چینش ببویم
به دام من درآید مرغ امید
به کام من برآید آرزویم
چه سودا در سرم می گردد از دوست
ازین گل چون نزاری سر بشوم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş