Düştü Dün Gece Ellerimden Şehir

Düştü dün gece ellerimden şehir Tutunmuştum, beton yığınları arasında Çığlık sesli, yaşam türküsü kulağımda Yılgın bakışları taşımıştım.. Yolun yarısında, ağrımaya başladı dizlerim Yağmur damlaları sızılara karıştı Ben eksilen hayatları izledim... Kıblem, çocuk masumluğuma bakar Asi genç kızlığım öfkeli Büyük kızlar evden kaçamaz!!! Kaçan, maviye özlem duyan gözlerim Ellerim körfeze yakaramaz Körfez susar, ağlayamaz Yeniden doğuş bekler,sevimsiz fotoğrafımı Coğrafyası bulunamaz.. Düştü dün gece ellerimden şehir Doğumum düşecek yakında, üşümeyecek yüreğim Gözlerimden kırgınlıklarım sıyrılacak Söyleyemediklerim, son kahkahamda yiğit Vakit, yanılgıları doğrultmak için yitik.. Düştü dün gece ellerimden şehir Yolunu kaybetmiş ümitler arka cebimde Kimlik kartım konuşmaz artık onlarla Doğru adres, çizilmiyor ki sayfalara Yalan da söylenmiyor Zamanı belirsiz bir masal çağırsa, gideceğim ama Şehir düşüyor Gerçekler ellerimi bırakmıyor.. Serpilecek üzerime bir avuç toprak Ve sen özleyeceksin Esmer gülüşlü şiiri Tek ihtimal bu şimdi...