Bir Adamlık Öykü

Her keskin satır başında, Gah musalla taşında, Bir damla yaş duruyor Orhun'da, Ve tarih, can çekişiyor ruhunda. Bu öykü; yaralı bir şairin Ölçüsüz, sere serpe, Uzanması, ulu orta yerde, Bu öykü; Bayezid'in önünde, Yaşanan kanlı hengame, Ölçüsüz, sere serpe, Uzanması, ulu orta yerde, Bir kimliksiz adamın Öyküsü bu manzume. Şol İkram'ın ağır müdavimi, Zamansız duvarların mistik takvimi, Birilerinin herşeyi, kimilerinin hiçbir şeyi, Puslu gözlerle bekler özümsenmeyi. Her keskin satır başında, Gah musalla taşında, Herkesin başında, Tam otuz beş yaşında, Yolun ortasında bir adam, Unutmuş gülümsenmeyi. Yastığı mezar taşı, Rahmetliler yoldaşı, Yaşarken arkadaşı, Yolun sonunda adam, Unutmuş helalleşmeyi. Matem rengi paltosu, Karanlık tablosu... "Herşey yolunda mı?" Dedirtecek bir adam, Yolunda, yolunda, yolunda.. Yürünecek bir adam, Delinse yer, çökse gök, Dönmeyecek bir adam! Her keskin satır başında, Gah musalla taşında, Bir damla yaş duruyor Orhun'da, Ve tarih, can çekişiyor ruhunda. Kaç adam var şimdi, Daha yolun başında, Adamlık zor işmiş, Tam otuz beş yaşında!