شمارهٔ ۲۳۱

ن نورعلیشاه
0 Altın Yaprak
برخیز و بیا ساقی بگشا در میخانه بنشین و بدور افکن آنساغر مستانه تا یکسر مو باقیست از هستی تن مارا زنهار مکن تأخیر در گردش پیمانه از ذوق مدام ما زاهد چه خبر دارد ما جام بگردانیم آن سبحه صد دانه دیدیم رخ ساقی خوردیم می باقی گشتیم بجان محرم با حضرت جانانه هر جا که فروزان شد از حسن رخت شمعی عشق آمد و زد آتش در خرمن پروانه ای زن صفت از عشقش تا چند سخنگویی آنراه نگردد طی بی همت مردانه گر خویش گدای شهر صد فضل و هنر دارد هرگز ندهندش جا در مجلس شاهانه ای تازه جوان از جان بشنو سخن پیران هر چند بگوش تو آید همه افسانه چون نور علی تا خود از خود نشوی بیخود هرگز نکنی معلوم راز می و میخانه

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.