Hayatın Dehlizlerinde Yol Alan Şiir

Gölgemde kaybettiğim izin Sırrını ifşa eden bir hikayede yakıyor kendini Bir büyülü tütsü gibi içime çektiğim hayattır Yâr ülkesini ayaza koyan Ki hayat ta sen gibi kaybeder ritmini Sarhoş naralarının kır saçlarında Saatleri esriten gözlerin yok artık Bağrına yaslanan insan yüzleri Terketti seni Apartman boşluğuna fırlatılmış hatıralar Savrukluğum Hani benim umarsız masumluğum Seni bir günahı resmeder gibi Arsız ve sırıtkan bir terkedişe Yoruyorum Serpiliyor uzağında kalbim Yollarına telef gelincikler eşliğinde Gel sarart kuşkulara kalbeden Senli divitleri Gel bir daha ağla dizlerinde Aşkın Ağyarsız,ayarsızken hayat Abanırken gözlerin uçurumlara Hâki kuşkular kırılır Sorulur o sûrete dağılmışlığı Bir uzun hikaye gibi Seni bırakırken kucağına ihanetin Gözlerine bağışlanmış bir dehliz Sızısına kırgın ellerinde bir günah Kalbinde eski zamanlardan masallar Sesine biçtiğim rüzgar kadar Yoksun Umudun kanına giren bir uzaklıkta Uyu ki gün hayata teslim olsun.