Cinnet

"Gözlerinin Doğu'sundaki Hüma'ya" -Yağmur- Nefesimde biriken uzak Cezbesinden tutuşan güvercinler aşkına Gözlerime hücûm eden ateş/ Tin Bir demet ayrılık, dertten salıncak Gülüşlerini yıkayan uykuyla Mektubunum ağlayacak Yaşamak yağmur ve y/âr Simânda yangını üşüttüğüm gün /Sekteye uğradı hâr -Kelâm- Adınla başladı her harf Meknuz hicâbında söylendi hicaz Esvabına büründüm yıldız yıldız Saçlarına tutundu arş -ki yandı andığı gün saçlarını kâinat Kırıldı alın/yazım Meczuptu(r) dizlerinde gülüm -Nöbet- Bir tutam uyku koy dudaklarıma Tekerrürü dolu dizgin sükûnet Yak sadrımın katline tempo tutan ayaklarımı İkrar ver yaralanan c/ezama Mefkûresi küldür çığlığımın Delirttiğim delililikten biçâre Ah! gözlerini soldur(a) madı gece -Ey/vâh! - Taarruza geçti sancılar Miğferim ki kaç kelebek kanadı /Hüzmelerinde saklanan letâfetin İs/yanıyla sıralanan cellatlar 'CiNNet' badesiyle yargıladılar Kırbamda kızıl korku. ürkek Boyun büktüğüm sabrın; Der/gâhım! -Aşk- Alem-i raz'da ihtişâm Hangi kapıya kaçsam Aklın hududunu aşan infilâk Gözlerinin belası Nefsa/niyetimden uzak -Sükût- Gel/sin şerha şerha beklenen ölüm Ört üstünü şiirlerimin Sözleri(m) üşümesin!