Aşk Masalı

Sen bir çiçek olsaydın sevda çöllerinde ömrümce yaş dökerdim kurumayasın diye ve seni yalnızca güneşin aklığı güllerin sıcaklığı ile beslerdim her sabah kızıllığında yeniden koklamak için sen bir defter olsaydın, ben kalem olurdum seni yazardım gece gündüz dağlara, ovalara, bulutlara, rüzgarlara seni yazardım gökyüzüne, güneşe, aya gözlerime seni yazardım, dudaklarıma, tenime elimin ulaştığı, gözümün gördüğü heryere ağladığında, oturup senin yerine ağlardım seni dilime destan, yüreğime mühür kazardım ölümsüzlüğün adı, sonsuzluğun öyküsü yapmak için sen bir ceren olsaydın avcıların önünde sevgimi siper ederdim vurulmayasın diye ve seni dağların moruyla gizler pınarların diliyle seslerdim kem gözlerden, katı yüreklerden korumak için sen bir çoban olsaydın dağların eteğinde hep kalbimde taşırdım yorulmayasın diye ve kavalımı rüzgarın nefesi ile üfler çağlayanların sesiyle dinlerdim her gece duygularını ayışığında okşamak için sen güneş olsaydın, ben dünya olurdum dönerdim ekseninde durmadan her sabah, her akşam yeniden buluşmak için ve seni gökyüzünün mavisi ile süslerdim her dem güzelliğinden sarhoş olmak için