İki Gözüm
N
0
Altın Yaprak
Ben ki, sevdanın çöllerinde ayrılıkların en büyük hasretini çektim Leyla 'mın.
Ferhat oldum dağları deldim.
Kerem oldum yaktım kendimi.
Pir Sultan oldum asıldım,
Nesimi oldum yüzüldüm.
Kavuşmak için gönlümü yollara düşürdüm.
Horlandım, ezildim, hakaretlere,
işkencelere maruz kaldım.
Yüreğimdeki yangını,
gözlerimdeki hicranı sorma iki gözüm.
Acılarımı kimsesizliğime yükleyip,
uzayıp giden yollara düştüm.
Yorgun, yetim ve yaralı.
Aşık oldum, yaktım kendimi.
İçimde bin yangınla çıktım yola.
Sevgilime şiirler yazmak,
şarkılar bestelemek,
türküler yakmak en büyük ibadetimdi.
Kavuşmak ise en inanılmaz hayalim.
Bilirim ki aşkın bahçesinden bir gül koklayan,
şeyda bülbül olurmuş.
Bilirim ki aşkın pınarından bir damla içen,
ömrünce sarhoş gezermiş.
Bilirim ki kavuşmak olmasa sevdalılar,
ağlayı ağlayı kör olurmuş.
Aşk olmasa iki gözüm,
içimde biriktirdiğim bu yangın olmasa,
dolmasa iliklerime aşkın hasreti,
bu yangın yüreğimi sarmasa,
avuçlarımı yakmasa bu ateş,
akar mı damarlarımdaki kan!
Bir gün kavuşmak hayali olmasa,
nasıl dayanılır bu yaşama,
bu kimsesizliğe, bu gurbete,
bu hasrete iki gözüm, nasıl!
Bir acının çağlayanına düştüm iki gözüm
bir uçurum kıyısına
tutunduğum dal incecik, kırıldı kırılacak
nasılda acıyor hayatım bir bilsen
gözlerimdeki bulutları kovsam
yüreğime kirpiklerim yağıyor
kirpiklerimi bağlasam
boğazıma tıkanıyor kimsesizliğim
zaman değişti dostum
hangi ağzı öpsem kokuyor
hangi duvara yaslansam çürük
en çokta temiz kalmak isterken kirleniyorum
denizi kirlenmiş martılar gibi kaldım iki gözüm
bu limanlar saklamaz beni artık
nereye uçsam uçurum
her defasında zehirli oklar saplanıyor kanatlarıma
gözlerim hüznün teknesi
hangi adaya sığınsam ihanet
sarı fırtınalar sarıvermiş limanlarımı
unuttum içimdeki umutların beyazlığını
mavileri, yeşilleri, alları
bir çöl akşamında kararıp kaldı düşlerim
Ne yana dönsem bir yanım küs
ne yana dönsem yağmur hıçkırıkları
kime baksam gözleri öksüz
aynalarda paramparça yüzüm
yüreğime batıyor kırıkları
biz seninle uzak dağbaşlarına yazdık umutlarımızı
denizlere, dalgalara, fırtınalara, içimizdeki öfkeye
upuzun ırmaklara yazdık sevdalarımızı
acılara, korkulara, uçurumlara
biz seninle kanatları sevdalı iki martıydık mavi göklerde
vurulduk işte yaşama tırmanırken sevinçle
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş