O Yarin Elinde Mendil Olaydım

O yarin elinde mendil olaydım sürmeli gözüne süreydi beni hayat bahçesinde bir gül olaydım her bahar rüzgara vereydi beni üşüdüm der ise ateş olaydım yalnızım der ise bir eş olaydım istemezse yine kardeş olaydım canından candostu bileydi beni bir şarkı olaydım gönül dilinde savrulup gideydim seher yelinde gül olaydım ben o yarin elinde her sabah koklayıp öpeydi beni yüce dağ başında pınar olaydım akıp akıp yüreğine dolaydım gül olup uğruna her gün solaydım her gelip geçende göreydi beni gidipte dönmese yine beklerdim ömrümü verseler ona eklerdim dermansız dert olsa yine çekerdim yeterki bir gelip göreydi beni mecnunun düştüğü çöle döneydim çöllerde savrulan küle döneydim geçtiği yollarda güle döneydim her bahar gelende dereydi beni dönmese bir ömür hasret çekerdim sümbül ile ağlar boyun bükerdim gözlerimden kanlı yaşlar dökerdim yağan yağmurlara diyeydi beni gidip kapısında taşa döneydim dolanıp dolanıp başa döneydim gözünde süzülen yaşa döneydim her gece yastıkta sileydi beni Can Nuri uğruna dağlar deleydim bir mendil olaydım yaşın sileydim elleri elimde düşüp öleydim kalbinin içine gömeydi beni