Hayatın Siperlerinde

Siperlerinde yaşıyorum hayatın Korumak için kendimi çevremdekilerden Caddelerinde dolaşırken tek başıma Ankara'nın griliğinde Nefes alabilmek için daha güvenle. Dostlar karanlıkta belli olur Aydınlıkta herkesin dış giysisi aynı görünür Kara gözlüklerinin ardında anlayamazsınız insanların Konuşurken gözbebeklerinin yassılaştığını Sırtını dönersin mahsus Denemek için kendini, başkalarının güvenini Siperlerinde yaşıyorum hayatımın Gözlerimi kapasam, uyandığımda Foça'da bir fok olsam, Ya da Altınkum'da bir istiridye Ya da İztuzu'nda bir kaplumbağa Konforlu bir tembellik yaşasam Kaplumbağaların uykusuna dek Ateş yaksak Pamucak'ta kumsalda Gitar çalsak Hollanda'lı kızlarla Uzansak, öpüşsek 78 yazında olduğu gibi Rüzgarın sıcaklığını hissetsek vücudumuzda Siperlerinde yaşıyorum hayatımın Aç gözlerini, uyuklamaya yer yok Her zaman umursamalısın çevrendekileri Geçen gece barda tanıştığın genç kadını hatırla Sabahında yatağında uyanan Hani göğüsleri sarkmış Bebelerinden değil ama, satılmışlığından Sana "bizler yitik geleceğin çocuklarıyız" demişti hani Dışarıda yine soğuk var Acaba şimdi o nerede, kiminle Gerçekten yitirdik mi geleceğimizi sence Siperlerinde yaşıyoruz hayatımızın Kimse farkında değil aslında Yazı-tura'larla geçiyor ömrümüz Az mı gittik herşeyimizi bırakıp masada Başlamadık mı yeniden hayata Ne çabuk unuttuk kayıplarla kazançları Tüm bunların farkında mıydılar acaba Yitik sevdiklerimiz Varlık ve yokluk, ölümle yaşam Sonunda hepsi eşit değiller miydi Umursamalı mıydık yoksa sevdiklerimizi kaybettikten sonra Siperlerinde neden yaşıyoruz hayatın Çıplak olmayı denesek, giymesek zırhımızı Masum olsak bir çocuk gibi, Yıkılsak, yine de kalksak yılmasak, Sıkıca tutunsak birbirimize İzin versek duygularımıza dokunmalarına Düşüncelerimizi görmelerine, sevsek sevilsek Yeniden öğrensek herşeyi, tüm geçmişimizden arınsak Ne değişirdi? Daha mı kötü olurdu bugünden? Yaşam hızla geçiyor, bak güneş batmakta, Siperleri örtme vakti gelmedi mi daha.