Eylül de Gitti

eylül de gitti senden sonra oysa güz güllleri derecektik gülüm daha şimdi nar sensiz mi kızaracak dalında ayva sararmaya meyletmişken hani ağlayacaktık ebruli akşamlarda aşk kan kırmızı kadehlere dolacaktı az daha oldu mu ya... biz ki iki boran arasında iki kararsız damla dansedecektik asi rüzgarlarla hani uzak dağlara sulu sepken yağacaktık her şiir biraz sen biraz eylülken hani sarı gölgeler düşürecektim alnına hicaz bir şarkının buruk nağmesinde ‘'yosun tutacaktı gözlerin'' sonra gidecektin turnaların peşinden bekleyecektim seni iki bayram arası baharı alıp yanına dönecektin ellerin demet demet çiğdem eylül de gitti senden sonra bu kaçıncı sokak çıkmazı unuttum hangi yol ayrımında yitirmişim yürek sesimi saçlarım sen kokulu dökülürken omuzlarıma oy gülüm ... ne çok yönsüzmüş sevdalar ülkesi şimdi sahipsiz iki şebnem düşecek kirpiğimden iki kurşun gibi saplanacak yanaklarıma parklarım boşalacak billur gülüşlü çocuklardan küçük bir kız körebe oynayacak yalnızlığıyla çöl yangınları birikecek şakağıma dudağıma har bırakacak adın... biliyorum Alpay söylemeyecek artık o şarkıyı -eylülde gel- me!- kapat sonbaharın sarı perdelerini üstüne şimdi simsiyah sen susacak dört mevsim solgun bir resimde ağlayan o kadın...