Ah

Cellat, vur boynumu; tükensin sızı Gün gün ölüyorum âh çekmeyince Zalim bir yüreğin kafesindeyim Kelimeler hüzün; renkler kırmızı Saatler vuruyor yalnızlığımı Bir umut krizi sarsıyor beni Tel tel göveriyor ayak izlerim Gözlerinden aldım ben bu kefeni Kokusu senindir diye gizlerim Ey hicran perisi, göklerin kızı Alev fışkırıyor kirpiklerinden Cellat, vur boynumu; tükensin sızı Sonsuzluk evine varayım önce Vuslatına haber beklerim senden Gün gün ölüyorum âh çekmeyince Bu aşkın zindanı yıkılır birgün Tutunduğum tek yer kıblegâh olur Köprüler kurulur içimde nûrdan Yakama menekşe takılır birgün Hasret damar damar kuşatır seni Ararsın yaktığın mektuplarımı Toprağın bağrına düşer ellerin Anlarsın bitmeyen intizârımı Senin de savrulur göğe küllerin Ruhun bedeninden sıkılır birgün Mâvera takılır dudaklarına Bu aşkın zindanı yıkılır birgün Söylediğin her söz sende "âh" olur Kara sular iner ayaklarına Tutunduğun tek yer kıblegâh olur